kamienica, Andrzeja i Władysława Niegolewskich 14

Kamienica przy ulicy Andrzeja i Władysława Niegolewskich 14 powstała w latach 1905 do 1910, według danych Wikidanych zakończono ją w 1910 roku, w stylu secesyjnym charakterystycznym dla poznańskiej zabudowy czynszowej pierwszej dekady XX wieku. Budynek wzniesiono z cegły, z typowym dla secesji bogactwem detalu elewacyjnego, w tym roślinnymi motywami sztukatorskimi i falistymi liniami stolarki okiennej. Do rejestru zabytków wpisano go 4 lipca 2007 roku pod numerem 530/Wlkp/A, co oznacza objęcie budynku ochroną prawną i obowiązek uzgadniania z konserwatorem zabytków wszelkich prac remontowych. Cała ulica Niegolewskich zachowała zwarty ciąg kamienic: pod numerem 8 stoi kamienica, pod numerem 12 kolejna, oznaczona jako kamienica, a pod numerem 16 kamienica. Nieco dalej, pod numerem 10, znajduje się kamienica z oficyną. Taka koncentracja secesyjnych i eklektycznych kamienic czynszowych przy jednej ulicy jest typowa dla dzielnic Poznania rozbudowywanych na przełomie XIX i XX wieku poza obrębem dawnych murów miejskich, gdy inwestorzy wznosili wielorodzinne budynki mieszkalne dla rosnącej liczby mieszkańców napływających do intensywnie uprzemysławiającego się miasta.