kamienica, Jana Henryka Dąbrowskiego 35/37

Kamienica pod adresem Jana Henryka Dąbrowskiego 35/37 powstała w 1906 roku jako budynek mieszkalny wzniesiony z cegły. Rejestr zabytków nie precyzuje jej stylu architektonicznego, jednak podwójny numer adresowy wskazuje, że powstała jako budowla obejmująca dwie działki, co w tej części ulicy nie było rzadkością wśród większych inwestycji czynszowych.

W bezpośrednim sąsiedztwie zachowały się kolejne kamienice z podobnego okresu, między innymi pod numerami 25 i 34, a nieco dalej budynek pod numerem 39. Cała ta część Dąbrowskiego tworzy dziś spójny, gęsto zabudowany ciąg kamienic mieszkalnych, powstałych w krótkim odstępie kilku lat na początku XX wieku. Do rejestru zabytków kamienicę wpisano 22 października 1991 roku pod numerem A338, obejmując ochroną konserwatorską jeden z elementów tej historycznej pierzei. Choć styl budynku nie został określony, jego skala i podwójna szerokość działki wskazują na inwestycję ponadprzeciętną jak na tę część ulicy, obliczoną zapewne na większą liczbę lokali mieszkalnych niż w sąsiednich, węższych kamienicach. Taka skala budowy nie była wyjątkiem na Dąbrowskiego, gdzie inwestorzy chętnie łączyli sąsiednie działki, by zwiększyć rentowność planowanej kamienicy czynszowej.