kamienica z oficyną, Stanisława Taczaka 23

Kamienica z oficyną przy ulicy Stanisława Taczaka 23 powstała w latach 1877 do 1878, równolegle z sąsiednim budynkiem pod numerem 22, tworząc razem spójną parę obiektów o zbliżonej formie architektonicznej. Elewację wykonano w stylu renesansowym, z charakterystycznym dla tego nurtu boniowaniem, symetrycznym rozplanowaniem otworów okiennych oraz starannie opracowanym detalem sztukatorskim, nawiązującym do wzorców architektury włoskiej. Budynek wzniesiono w konstrukcji ceglanej, a towarzysząca mu oficyna pozwalała pomieścić dodatkowe lokale mieszkalne na stosunkowo niewielkiej, głębokiej działce budowlanej, typowej dla śródmiejskiej zabudowy Poznania tego okresu. Bliźniacza kamienica z oficyną pod numerem 22 powstała w tym samym czasie i figuruje w rejestrze zabytków pod tym samym numerem, co wskazuje na wspólne pochodzenie inwestycyjne obu realizacji, prawdopodobnie zrealizowanych jednocześnie przez tego samego inwestora. Taczaka, ulica w obrębie historycznej zabudowy śródmiejskiej, zawdzięcza takim parom bliźniaczych kamienic swój czytelny, uporządkowany charakter urbanistyczny. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 27 września 1996 roku pod numerem A454, obejmując ochroną konserwatorską renesansową elewację wraz z towarzyszącą oficyną jako świadectwo architektury mieszczańskiej drugiej połowy lat siedemdziesiątych XIX wieku. Obie bliźniacze kamienice pokazują, jak spójnie planowano zabudowę tej części Taczaka w drugiej połowie XIX wieku, gdy inwestorzy coraz częściej decydowali się na jednoczesną realizację kilku sąsiadujących ze sobą budynków.