kamienica z oficyną, Kolejowa 48

Kamienica z oficyną przy ulicy Kolejowej 48 w Poznaniu została wzniesiona w latach 1900-1910 z cegły. W dokumentacji rejestrowej nie podano dla niej konkretnego stylu architektonicznego, co dla obiektów z tego okresu nie jest rzadkością, zwłaszcza gdy chodzi o zabudowę o charakterze użytkowym, uzupełnioną oficyną gospodarczą lub mieszkalną w głębi działki. Wpis do rejestru zabytków nastąpił 25 września 1992 roku, a obiektowi nadano numer A-397. Podobnie jak inne budynki przy tej ulicy, kamienica sąsiaduje z dawnym zapleczem kolejowym: w pobliżu, pod numerem 23, zachowały się lokomotywownia wachlarzowa z obrotnicą, lokomotywownia prostokątna oraz dyspozytornia. Bezpośrednio naprzeciwko, pod numerem 47, znajduje się starsza kamienica, wpisana do rejestru tą samą decyzją. Bliskość dat budowy oraz wspólna data wpisu obu kamienic przy Kolejowej wskazują, że rozwijały się one równolegle, jako część zwartej pierzei towarzyszącej zapleczu kolejowemu przy numerze 23. Obecność oficyny w głębi działki, wskazana wprost w nazwie obiektu, świadczy o intensywnym zagospodarowaniu stosunkowo wąskiej parceli, typowym dla zabudowy czynszowej tego rejonu miasta.