kamienica z oficyną, Wrocławska 9

Kamienica z oficyną przy ulicy Wrocławskiej 9 powstała w 1898 roku, w okresie intensywnej zabudowy tej niewielkiej, lecz gęsto zabudowanej ulicy w obrębie historycznego centrum Poznania. Budynek wzniesiono w konstrukcji ceglanej, a styl architektoniczny jego elewacji nie został jednoznacznie określony w dokumentacji rejestru zabytków. Układ z oficyną, typowy dla śródmiejskiej zabudowy tego okresu, pozwalał maksymalnie wykorzystać wąską, głęboką działkę budowlaną, łącząc funkcję mieszkalną części frontowej z dodatkowymi lokalami w zabudowie tylnej. Wrocławska należy do ulic o wyjątkowo zwartej, historycznej zabudowie, na której zachował się gęsty ciąg kamienic z różnych okresów, w tym kamienica pod numerem 7, kamienica pod numerem 11 oraz kamienica pod numerem 13, objęte ochroną konserwatorską już w latach pięćdziesiątych XX wieku. Tak liczna obecność chronionych obiektów na krótkim odcinku ulicy świadczy o wyjątkowej wartości historycznej całej Wrocławskiej jako fragmentu dawnego układu urbanistycznego Poznania. Do rejestru zabytków kamienicę pod numerem 9 wpisano 25 września 1996 roku pod numerem A453, obejmując ochroną prawną jej bryłę wraz z towarzyszącą oficyną. Nieopodal, pod numerem 10, zachowała się także kamienica, podobnie jak wcześniej wymienione obiekty objęta ochroną konserwatorską już w połowie ubiegłego wieku, co świadczy o wczesnym uznaniu wartości historycznej całej tej ulicy.