kamienica z oficyną, Andrzeja i Władysława Niegolewskich 10

Kamienica z oficyną przy ulicy Andrzeja i Władysława Niegolewskich 10 powstała na początku XX wieku jako ceglany budynek w stylu eklektycznym, łączący funkcję mieszkalną budynku frontowego z towarzyszącą mu oficyną w głębi posesji. Rejestr zabytków określa styl elewacji jako eklektyczny, typowy dla wielu kamienic czynszowych wznoszonych w Poznaniu na przełomie XIX i XX wieku, łączących różnorodne motywy historyzujące w jednej fasadzie. Do rejestru zabytków kamienicę wpisano 25 września 1996 roku pod numerem A-332. Budynek stoi w sąsiedztwie kilku innych chronionych kamienic tej samej ulicy, w tym pod numerami 14, 12, 34 i 8, z których część wpisano do rejestru zabytków wcześniej niż kamienicę pod numerem 10. Układ złożony z budynku frontowego i oficyny, typowy dla gęściej zabudowanych ulic tej części Poznania, pozwalał na maksymalne wykorzystanie niewielkich, wąskich działek budowlanych charakterystycznych dla zabudowy śródmiejskiej przełomu stuleci. Data wpisu do rejestru, 1996 rok, jest jedną z najpóźniejszych wśród wszystkich kamienic tej ulicy objętych ochroną konserwatorską.