kamienica z oficynami, Działyńskich 2

Kamienica z oficynami przy ulicy Działyńskich 2 w Poznaniu wzniesiona została w 1890 roku w stylu renesansowym, z cegły, jako budynek frontowy z zabudową w głębi działki. Datę tę potwierdza również Wikidata, wskazująca ten sam rok powstania budynku, co czyni jego chronologię jedną z bardziej pewnych w tej części miasta. Styl renesansowy w architekturze mieszczańskiej końca XIX wieku nawiązywał zwykle do wzorców włoskich, z charakterystycznym boniowaniem elewacji, regularnym rytmem otworów okiennych oraz starannie skomponowanym gzymsem wieńczącym, odróżniającym takie realizacje od surowszych form wcześniejszej zabudowy. Układ złożony z kamienicy i oficyn był typowy dla zwartej zabudowy śródmiejskiej końca XIX wieku, gdzie na wąskiej działce mieściły się zarówno pomieszczenia frontowe, jak i zaplecze gospodarcze czy dodatkowe mieszkania w głębi podwórza. Do rejestru zabytków wpisano ją 26 lipca 2010 roku pod numerem 803/Wlkp/A. W bezpośrednim sąsiedztwie, pod numerem 8, stoi kamienica z oficyną, wzniesiona kilka lat później i objęta odrębnym wpisem do rejestru. Nieco dalej, pod numerem 3, znajduje się kamienica, objęta odrębnym wpisem do rejestru zabytków, niezależnym od decyzji dotyczącej opisywanego budynku. Ulica Działyńskich, łącząca się z historycznym centrum miasta, zachowała kilka takich zespołów kamienic z oficynami, dokumentujących sposób zagospodarowania wąskich działek miejskich w epoce industrializacji Poznania pod koniec zaboru pruskiego, gdy gęsta zabudowa śródmiejska zastępowała wcześniejsze, luźniejsze rozplanowanie parceli.