kamienica, Stary Rynek 48

Kamienica przy Starym Rynku 48 w Poznaniu datowana jest na XV wiek, co czyni ją jednym ze starszych obiektów tej pierzei. Reprezentuje styl gotycki, wzniesiona z cegły. Wikidata podaje przybliżony rok budowy 1500, mieszczący się w granicach XV-wiecznego datowania z rejestru zabytków i potwierdzający jego wiarygodność. Styl gotycki w tego rodzaju kamienicach mieszczańskich wiązał się zwykle z wąską, głęboką działką, wysokim szczytem fasady i surowym licem ceglanym, bez tynku maskującego strukturę muru, a wnętrza często kryły sklepienia kolebkowe lub krzyżowe w najstarszych partiach budynku. Do rejestru wpisano budynek 19 września 1974 roku pod numerem 84. Stoi on w otoczeniu innych obiektów zabytkowych placu: nieopodal znajduje się dawny odwach, dziś siedziba Muzeum Powstania Wielkopolskiego pod numerem 3, a także dom Grodzicki pod numerem 41, wpisany do rejestru tego samego roku co kamienica pod numerem 48. W bliskim sąsiedztwie stoi również kamienica pod numerem 42, dziś siedziba muzeum, objęta ochroną w tym samym miesiącu. Gęstość wpisów z 1974 roku na tym odcinku Starego Rynku wskazuje, że ówczesna dokumentacja konserwatorska obejmowała kolejne budynki placu niemal jednocześnie, co ułatwiało spójne, jednolite traktowanie całej pierzei placu jako architektonicznego zespołu podlegającego wspólnej ochronie konserwatorskiej. Zgodność datowania z rejestru zabytków i Wikidaty dodatkowo potwierdza wiarygodność XV-wiecznej metryki tej kamienicy, mimo braku precyzyjnej daty rocznej.