Dworzec Zachodni, Głogowska 15

Dworzec Zachodni przy ulicy Głogowskiej 15 wzniesiono w 1925 roku, co potwierdzają zarówno rejestr zabytków, jak i Wikidata. Budynek reprezentuje styl neoklasycystyczny, a jego ceglana konstrukcja i symetryczna, reprezentacyjna bryła odpowiadały randze, jaką w latach dwudziestych XX wieku nadawano dworcom kolejowym jako wizytówkom miasta.

Funkcja dworcowa, zapisana w rejestrze wprost jako dworzec, wiązała Głogowską z ruchem kolejowym prowadzącym w kierunku zachodnim od centrum Poznania. Ulica ta skupia zresztą wyjątkowo dużo obiektów zabytkowych: niedaleko dworca stoi dawna hala reprezentacyjna oraz Wieża Górnośląska, oba pod numerem 14, a także pałac targowy i budynek administracyjny oznaczony numerem A253. W stronę centrum, pod numerem 17, znajduje się dawna poczta, również wpisana do rejestru zabytków.

Sam Dworzec Zachodni objęto ochroną konserwatorską 4 listopada 1978 roku, otrzymując w rejestrze numer A/M208. Skupienie przy Głogowskiej tak wielu chronionych gmachów użyteczności publicznej, od dworca po pocztę i halę targową, pokazuje, jak intensywnie ta część miasta rozwijała się jako zaplecze komunikacyjne i handlowe Poznania w pierwszej połowie XX wieku. Zgodność rejestru zabytków i Wikidaty co do roku 1925 jako daty powstania dworca potwierdza precyzję tej stosunkowo młodej, jak na standardy rejestru zabytków, budowli. Neoklasycystyczna forma budynku dworcowego, z symetryczną, reprezentacyjną fasadą, odróżniała go od bardziej utylitarnej architektury towarzyszącej infrastruktury kolejowej tamtego okresu.