hala średnich napraw parowozów, nst. hala napraw dużych lokomotyw spalinowych, Robocza 4

Hala średnich napraw parowozów, później hala napraw dużych lokomotyw spalinowych, przy ulicy Roboczej 4 w Poznaniu to ceglany budynek wzniesiony w latach 1947-1956, znacznie później niż większość zabudowy zespołu Królewskich Głównych Warsztatów Naprawy Taboru Kolejowego. Pełnił funkcję hali napraw. W rejestrze zabytków nie przypisano mu określonego stylu architektonicznego. Do rejestru wpisano go 15 marca 2019 roku, pod numerem 1069/Wlkp/A, wspólnym dla całego kompleksu, obejmującego również najstarszy jego element, dworzec Kolei Poznańsko-Kluczborskiej, oraz wzniesioną w znacznie wcześniejszym etapie rozbudowy wieżę wodną. Powojenne datowanie budynku odróżnia go od pozostałych obiektów kompleksu, wzniesionych kilkadziesiąt lat wcześniej. Nazwa obiektu, wskazująca na naprawę dużych lokomotyw spalinowych, dokumentuje stopniowe przechodzenie warsztatów kolejowych od obsługi parowozów do obsługi pojazdów spalinowych w okresie powojennym. Rejestr zabytków nie podaje nazwiska architekta odpowiedzialnego za projekt hali. Ceglana konstrukcja budynku jest jedynym materiałem budowlanym wskazanym w dokumentacji rejestrowej dla tego obiektu, mimo jego powojennego datowania.