parowozownia

Parowozownia wzniesiona w latach 1901-1902 z cegły należała do zaplecza technicznego dawnej stacji kolejowej Kobylepole. Do rejestru zabytków wpisano ją 8 sierpnia 1990 roku pod numerem A318, tym samym, który obejmuje pozostałe budynki i urządzenia całego założenia stacyjnego. Funkcja lokomotywowni, przypisana obiektowi w dokumentacji rejestrowej obok ogólniejszego określenia parowozownia, wskazuje na jego przeznaczenie do obsługi technicznej i postoju parowozów obsługujących linię dawnej Średzkiej Kolei Powiatowej. W dokumentacji rejestrowej dla parowozowni nie podano adresu, co wskazuje że budynek ten opisano głównie poprzez jego funkcję techniczną, a nie precyzyjne położenie na terenie stacji. Ceglana konstrukcja parowozowni odpowiadała wymaganiom stawianym budynkom obsługującym tabor kolejowy na przełomie XIX i XX wieku. Data wpisu do rejestru zabytków, 8 sierpnia 1990 roku, objęła parowozownię ochroną konserwatorską niemal dziewięćdziesiąt lat po zakończeniu jej budowy w 1902 roku. Nazwa obiektu, parowozownia, wskazuje wprost na jego pierwotne przeznaczenie do postoju i obsługi parowozów, w odróżnieniu od budynków o funkcji mieszkalnej czy dworcowej opisywanych w tej samej dokumentacji rejestrowej odrębnymi nazwami.