Wtorek, 18 sierpnia 2026 r.
Dziś imieniny obchodzą: Bogusława, Bronisław, Bronisz, Helena, Ilona i Klara
Pogoda
15,3 °C · 1009 hPa
Ostrzeżenia meteo
Brak ostrzeżeń meteo
Jakość powietrza
Bardzo dobry
Utrudnienia w ruchu
63 aktywne zgłoszenia

budynek kasyna podoficerskiego z wieżą ciśnień, 3. Pułku Lotniczego 6G

budynek kasyna podoficerskiego z wieżą ciśnień — obiekt wpisany do rejestru zabytków w 2015 pod adresem 3. Pułku Lotniczego 6G w Poznaniu.

Brak zdjęcia
Adres3. Pułku Lotniczego 6G
MiejscowośćPoznań
Numer rejestru zabytków966/Wlkp/A z 2015-06-26
Data wpisu do rejestru26.06.2015
Datowanie1913 r.
Funkcja obiektukasyno
Materiałceglane
Styl architektonicznynieznana
GminaPoznań
PowiatPoznań
Województwowielkopolskie

O zabytku

Budynek kasyna podoficerskiego z wieżą ciśnień, stojący przy ulicy 3. Pułku Lotniczego 6G, powstał w 1913 roku i pełnił funkcję kasyna, a więc miejsca spotkań i wyżywienia kadry podoficerskiej. Wieża ciśnień, wymieniona w samej nazwie obiektu, była elementem infrastruktury technicznej zapewniającej odpowiednie ciśnienie wody w instalacjach budynku lub całego kompleksu, co wskazuje na złożony, wielofunkcyjny charakter tej budowli, łączącej funkcję socjalną z techniczną. Wzniesiono ją z cegły, przy czym rejestr zabytków nie precyzuje jej stylu architektonicznego. Adres, 3. Pułku Lotniczego 6G, wskazuje na związek budynku z jednostką lotniczą, od której nazwy pochodzi nazwa ulicy. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 26 czerwca 2015 roku pod numerem 966/Wlkp/A. Data budowy, 1913 rok, wskazuje, że obiekt powstał jeszcze przed pierwszą wojną światową, w ramach wcześniejszej fazy rozbudowy kompleksu, poprzedzającej późniejsze inwestycje koszarowe z lat dwudziestych XX wieku, prowadzone już przez odrodzone Wojsko Polskie po odzyskaniu niepodległości. Takie połączenie zaplecza socjalnego z infrastrukturą techniczną w jednym gmachu świadczy o racjonalnym podejściu do planowania obiektów garnizonowych sprzed pierwszej wojny światowej. Wieża ciśnień pełniła przy tym rolę widoczną z daleka, będąc jednocześnie elementem technicznym i swoistym punktem orientacyjnym całego kompleksu koszarowego. Rok 1913 sytuuje powstanie tego budynku jeszcze w okresie przedwojennym, w ramach wcześniejszej fazy rozbudowy całego kompleksu, poprzedzającej późniejsze inwestycje międzywojenne.

Źródło: rejestr zabytków NID.