budynek tzw. Domu Tramwajarza lub Domu Amarantowego, Juliusza Słowackiego 19

Budynek tak zwanego Domu Tramwajarza lub Domu Amarantowego przy ulicy Juliusza Słowackiego 19 w Poznaniu powstał w latach 1925 do 1927 w stylu neobarokowym, z cegły. Podwójna nazwa własna, Dom Tramwajarza i Dom Amarantowy, wskazuje na dwojaki charakter obiektu: funkcjonalny związek ze środowiskiem pracowników komunikacji miejskiej oraz charakterystyczny, amarantowy kolor elewacji, od którego budynek zyskał drugie, potoczne określenie. Funkcja obiektu, oznaczona w rejestrze jako dom kultury, wskazuje, że pełnił on rolę miejsca spotkań i działalności społeczno-kulturalnej, a nie wyłącznie mieszkalnej. Neobarokowa forma budynku, z bogatszym detalem sztukatorskim niż w prostszych realizacjach mieszkaniowych tego okresu, podkreślała reprezentacyjny charakter obiektu pełniącego funkcje publiczne. Do rejestru zabytków wpisano go 17 maja 2016 roku pod numerem 985/Wlkp/A. W pobliżu, pod numerem 54/56, znajduje się rozbudowany zespół szkolny, obejmujący między innymi szkołę powszechną, dziś Szkołę Podstawową numer 36, salę gimnastyczną oraz budynek gospodarczy, a także szkołę dla dziewcząt pod numerem 58/60, dokumentujący rozwiniętą infrastrukturę oświatową tej części miasta w okresie międzywojennym, powstałą w bezpośrednim sąsiedztwie budynku pełniącego funkcję kulturalną. Bliskość szkoły, domu kultury i zabudowy mieszkalnej odzwierciedla planowy, wielofunkcyjny charakter tej części osiedla, zaprojektowanej z myślą o codziennych potrzebach mieszkańców. Potoczna nazwa Dom Amarantowy, obok oficjalnego określenia funkcji jako dom kultury, sugeruje, że budynek był rozpoznawalny wśród mieszkańców również dzięki charakterystycznemu wyglądowi elewacji.