Wtorek, 18 sierpnia 2026 r.
Dziś imieniny obchodzą: Bogusława, Bronisław, Bronisz, Helena, Ilona i Klara
Pogoda
15,3 °C · 1009 hPa
Ostrzeżenia meteo
Brak ostrzeżeń meteo
Jakość powietrza
Bardzo dobry
Utrudnienia w ruchu
63 aktywne zgłoszenia

sala widowiskowa z łącznikiem, Grunwaldzka 3

sala widowiskowa z łącznikiem to hala widowiskowo-sportowa pod adresem Grunwaldzka 3 w Poznaniu, wpisana do rejestru zabytków w 2005.

Brak zdjęcia
AdresGrunwaldzka 3
MiejscowośćPoznań
Numer rejestru zabytków224/Wlkp/A z 2005-04-25
Data wpisu do rejestru25.04.2005
Datowanie1909 - 1912
Funkcja obiektuhala widowiskowo-sportowa
Materiałceglane
Styl architektonicznynieznana
GminaPoznań
PowiatPoznań
Województwowielkopolskie

O zabytku

Sala widowiskowa z łącznikiem, pełniąca funkcję hali widowiskowo-sportowej, znajduje się przy ulicy Grunwaldzkiej 3 w Poznaniu. Powstała w latach 1909-1912, murowana z cegły, przy czym dokumentacja konserwatorska nie precyzuje jej stylu architektonicznego, określając go jako nieznany. Do rejestru zabytków obiekt wpisano decyzją z 25 kwietnia 2005 roku, otrzymując numer 224/Wlkp/A. Ochrona konserwatorska obejmuje bryłę sali wraz z łącznikiem, czyli elementem konstrukcyjnym spinającym ją z sąsiednią zabudową. Pod tym samym adresem, Grunwaldzka 3, znajduje się willa Flora, wpisana do rejestru znacznie wcześniej, co wskazuje na to, że sala widowiskowo-sportowa powstała jako uzupełnienie istniejącego już wcześniej założenia rezydencjonalnego. Przy tej samej ulicy, pod numerem 6, stoi gmach Collegium Chemicum Uniwersytetu Adama Mickiewicza, a pod numerem 16/18 mieści się dawny hotel Polonia, obecnie szpital wojskowy. Nieco dalej, pod numerem 15, znajduje się kamienica wpisana do rejestru w latach dziewięćdziesiątych. Zestawienie tych obiektów pokazuje, że ulica Grunwaldzka na początku XX wieku rozwijała się jako ciąg zabudowy łączącej funkcje rezydencjonalne, sportowe, edukacyjne i hotelowe. Sam fakt dobudowania sali widowiskowo-sportowej do istniejącej wcześniej willi Flora, potwierdzony wspólnym adresem obu obiektów, wskazuje na stopniową rozbudowę pierwotnego założenia rezydencjonalnego o nowe funkcje użyteczności publicznej, typową dla wielu podobnych realizacji z pierwszej dekady XX wieku. Określenie sala z łącznikiem podkreśla przy tym, że nowy budynek nie stanowił samodzielnej bryły, lecz został architektonicznie zespolony z istniejącą już zabudową, tworząc jeden, funkcjonalnie powiązany kompleks.

Źródło: rejestr zabytków NID.