Teatr Wielki, Aleksandra Fredry 9
Teatr Wielki to teatr pod adresem Aleksandra Fredry 9 w Poznaniu, wpisany do rejestru zabytków w 1966.
ulica: ul. Fredry Aleksandra →

| Adres | Aleksandra Fredry 9 |
|---|---|
| Miejscowość | Poznań |
| Numer rejestru zabytków | 21 z 1966-04-16 |
| Data wpisu do rejestru | 16.04.1966 |
| Datowanie | 1910 r. |
| Funkcja obiektu | teatr |
| Materiał | ceglane |
| Styl architektoniczny | nieznana |
| Gmina | Poznań |
| Powiat | Poznań |
| Województwo | wielkopolskie |
O zabytku
Teatr Wielki przy ulicy Aleksandra Fredry 9 w Poznaniu wzniesiono w 1910 roku, murowany z cegły. Dokumentacja konserwatorska nie precyzuje stylu architektonicznego budynku, określając go jako nieznany, co przy obiektach teatralnych z początku XX wieku bywa efektem łączenia w jednej realizacji elementów kilku nurtów stylistycznych ówczesnej architektury monumentalnej. Do rejestru zabytków gmach wpisano decyzją z 16 kwietnia 1966 roku, otrzymując numer 21. Ochrona konserwatorska obejmuje bryłę budynku teatralnego wraz z jego funkcją widowiskową, dla której został pierwotnie zaprojektowany i zbudowany. Przy tej samej ulicy, pod numerem 6, stoi kamienica, a pod numerem 10 znajduje się gmach dawnej Pruskiej Komisji Kolonizacyjnej, obecnie Collegium Maius Akademii Medycznej. Pod numerem 8a mieści się dawny Bank Listów Zastawnych, a nieopodal, nad przepływającą tam rzeką, prowadzi Most Teatralny, którego nazwa nawiązuje wprost do sąsiedztwa gmachu teatralnego. Skupienie tylu różnorodnych funkcjonalnie obiektów, teatru, uczelni, banku i mostu, przy jednej ulicy pokazuje, jak istotnym punktem na mapie dawnego Poznania stał się ten fragment miasta na początku XX wieku. Sama nazwa gmachu, Teatr Wielki, wskazuje na jego pierwotne przeznaczenie jako reprezentacyjnej sceny miejskiej, wzniesionej z rozmachem odpowiadającym ambicjom kulturalnym Poznania w ostatnich latach przed pierwszą wojną światową. Numer 21 w rejestrze zabytków, jeden z niższych w poznańskiej ewidencji konserwatorskiej, potwierdza, że budynek teatru został uznany za zabytek już w pierwszych latach funkcjonowania powojennego systemu ochrony, wyprzedzając pod tym względem wiele sąsiednich obiektów przy tej samej ulicy.
Źródło: rejestr zabytków NID.


