budynek koszarowy, 3. Pułku Lotniczego 6E
budynek koszarowy — obiekt wpisany do rejestru zabytków w 2015 pod adresem 3. Pułku Lotniczego 6E w Poznaniu.
ulica: ul. Pułku Lotniczego 3. →
| Adres | 3. Pułku Lotniczego 6E |
|---|---|
| Miejscowość | Poznań |
| Numer rejestru zabytków | 966/Wlkp/A z 2015-06-26 |
| Data wpisu do rejestru | 26.06.2015 |
| Datowanie | 1920 - 1930 |
| Funkcja obiektu | koszary |
| Materiał | ceglane |
| Styl architektoniczny | nieznana |
| Gmina | Poznań |
| Powiat | Poznań |
| Województwo | wielkopolskie |
O zabytku
Budynek koszarowy przy ulicy 3. Pułku Lotniczego 6E powstał w latach 1920 do 1930 i pełnił funkcję koszar, a więc pomieszczeń mieszkalnych dla szeregowych żołnierzy stacjonującej tam jednostki. Wzniesiono go z cegły, natomiast styl architektoniczny nie został w rejestrze zabytków określony. Adres wskazuje na bezpośredni związek budynku z 3. Pułkiem Lotniczym, od którego nazwy pochodzi nazwa ulicy, a więc z jednostką wojsk lotniczych stacjonującą w tej części Poznania w okresie międzywojennym. Do rejestru zabytków budynek wpisano 26 czerwca 2015 roku pod numerem 966/Wlkp/A. Przedział czasowy budowy, obejmujący całą dekadę lat dwudziestych, sugeruje, że powstał on w ramach szerszego programu rozbudowy infrastruktury koszarowej prowadzonego po odzyskaniu niepodległości, gdy formowane od podstaw jednostki lotnicze wymagały nowych obiektów zaplecza mieszkalnego. W odróżnieniu od starszych, przedwojennych jeszcze budynków tego samego kompleksu, ten obiekt reprezentuje już późniejszą fazę rozbudowy całego założenia, prowadzoną konsekwentnie przez kolejne lata dwudzieste, w miarę wzrostu liczebności stacjonującego tam garnizonu lotniczego. Ceglana konstrukcja, wspólna dla większości budynków tego zespołu, ułatwiała szybkie, powtarzalne wznoszenie kolejnych obiektów według zbliżonych, sprawdzonych rozwiązań technicznych. Brak zdobień i uproszczona bryła odzwierciedlały priorytet funkcjonalności nad reprezentacyjnością, typowy dla budownictwa wojskowego tego okresu, skoncentrowanego na szybkim zaspokojeniu potrzeb kwaterunkowych.
Źródło: rejestr zabytków NID.
