mur obronny, Wrocławska 25

Mur obronny przy ulicy Wrocławskiej 25 w Poznaniu pochodzi z XIII wieku i należy do najstarszych zachowanych elementów miejskich fortyfikacji. Ceglaną konstrukcję wzniesiono jako część systemu obronnego otaczającego lokowane na prawie magdeburskim miasto, którego początki sięgają właśnie tego stulecia.

Wrocławska biegnie dziś przez ścisłe centrum Poznania, gdzie wzdłuż dawnego przebiegu murów miejskich zachował się zwarty ciąg kamienic mieszczańskich, między innymi pod numerami 2, 7, 10 i 16. Ich obecność pokazuje, jak dawna linia obwarowań miejskich z czasem została wchłonięta przez gęstniejącą zabudowę mieszkalną Starego Miasta. Mur obronny wpisano do rejestru zabytków 20 lutego 1960 roku pod numerem A4, obejmując ochroną jeden z nielicznych czytelnych dziś fragmentów średniowiecznych fortyfikacji Poznania. Mur obronny, jako jeden z nielicznych czytelnych dziś elementów średniowiecznego systemu fortyfikacji, dokumentuje pierwotny przebieg granic lokacyjnego miasta, dziś w dużej mierze przesłonięty przez późniejszą, gęstą zabudowę mieszczańską. Ceglana technika budowy muru odpowiada standardom stosowanym w XIII-wiecznym budownictwie obronnym na terenie Wielkopolski.