mury miejskie, Masztalarska 3

Mury miejskie przy ulicy Masztalarskiej 3 w Poznaniu pochodzą z XIII wieku i pełniły funkcję muru obronnego dawnego systemu fortyfikacji miejskich. Wzniesiono je z cegły, przy czym dokumentacja konserwatorska nie precyzuje ich stylu architektonicznego, określając go jako nieznany. Do rejestru zabytków fragment murów wpisano decyzją z 15 stycznia 1935 roku, otrzymując numer 387, ten sam, który nosi przylegająca do nich baszta, wpisana tą samą decyzją jako odrębna pozycja ewidencyjna. Ochrona konserwatorska obejmuje zachowaną substancję murów obronnych jako świadectwo najstarszego etapu fortyfikowania miasta. Nieopodal, przy tej samej ulicy, stoi baszta narożna, wpisana do rejestru zabytków znacznie później, w latach sześćdziesiątych XX wieku. Pod tym samym adresem znajduje się również strażnica straży pożarnej, obiekt wzniesiony i wpisany do rejestru dopiero w ostatniej dekadzie XX wieku, sąsiadujący bezpośrednio ze średniowiecznymi murami. Zestawienie trzynastowiecznych murów obronnych z dziewiętnasto- i dwudziestowieczną zabudową sąsiednią pokazuje, jak na przestrzeni siedmiuset lat zmieniała się funkcja i otoczenie tego fragmentu dawnych fortyfikacji miejskich, od elementu obrony miasta po świadectwo historyczne wpisane do rejestru zabytków. Fakt, że zarówno mury, jak i przylegająca do nich baszta zostały wpisane do rejestru tą samą decyzją z 1935 roku, wskazuje, że konserwator już wtedy traktował je jako spójny, wspólnie chroniony fragment dawnego systemu obronnego, a nie odrębne, niepowiązane ze sobą elementy.