odwach, ob. Muzeum Powstania Wielkopolskiego, Stary Rynek 3
odwach, ob. Muzeum Powstania Wielkopolskiego to odwach pod adresem Stary Rynek 3 w Poznaniu, wpisany do rejestru zabytków w 1930.
ulica: rynek Stary Rynek →

| Adres | Stary Rynek 3 |
|---|---|
| Miejscowość | Poznań |
| Numer rejestru zabytków | 6345/30A z 1930-03-12 |
| Data wpisu do rejestru | 12.03.1930 |
| Datowanie | 1783 - 1787 |
| Funkcja obiektu | odwach |
| Materiał | ceglane |
| Styl architektoniczny | klasycystyczny |
| Gmina | Poznań |
| Powiat | Poznań |
| Województwo | wielkopolskie |
O zabytku
Odwach, stojący na poznańskim Starym Rynku, wzniesiono w latach 1783 do 1787 w stylu architektury neoklasycystycznej, według projektu Jana Chrystiana Kamsetzera, cenionego architekta działającego wówczas na dworze królewskim. Ceglany budynek pełnił pierwotnie funkcję wojskowej strażnicy miejskiej, typowej dla dużych miast doby oświecenia, gdzie odwach stanowił element systemu utrzymania porządku publicznego i kwaterowania warty garnizonowej. Dziś w jego wnętrzach mieści się Muzeum Powstania Wielkopolskiego. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 12 marca 1930 roku pod numerem 6345/30A, co objęło go najwyższą formą ochrony konserwatorskiej. Odwach stoi niemal naprzeciw ratusza pod numerem 1, a w bezpośrednim sąsiedztwie, pod numerem 78, znajduje się pałac Działyńskich. Wzdłuż tej samej pierzei rynku stoją także kolejne kamienice, między innymi pod numerem 27 oraz kamienica pod numerem 42, dziś także pełniąca funkcję muzealną. Neoklasycystyczna forma odwachu, z regularną kolumnadą i surowym detalem architektonicznym, wyraźnie odróżnia się od gotyckich i renesansowych kamienic sąsiedniej zabudowy, wprowadzając na Stary Rynek architekturę końca epoki saskiej i początków oświecenia, reprezentatywną dla reform stanisławowskich w dziedzinie urbanistyki.
Źródło: rejestr zabytków NID.
