gimnazjum Marii Magdaleny, Garbary 24

Gimnazjum Marii Magdaleny przy ulicy Garbary 24 wzniesiono w 1855 roku, co zgodnie potwierdzają rejestr zabytków i Wikidata. Ceglany gmach otrzymał formy neorenesansowe, typowe dla architektury szkolnej połowy XIX wieku, gdy monumentalne, symetryczne bryły miały podkreślać powagę instytucji edukacyjnej.

Gimnazjum, jedno z najstarszych poznańskich gimnazjów, funkcjonowało przy Garbarach w otoczeniu licznych innych obiektów zabytkowych. W bezpośrednim sąsiedztwie rejestr chroni dawny klasztor oraz kościół pod wezwaniem świętego Franciszka, oba pod numerem 22, a także pawilon Krzyżanowskiego pod numerem 96 i dawny klasztor przekształcony w szpital pod numerem 17. Nieco dalej, pod numerem 102, stoi kapitanat portowy.

Budynek wpisano do rejestru zabytków 23 maja 1979 roku pod numerem A221/M. Sąsiedztwo szkoły z obiektami sakralnymi i użyteczności publicznej dobrze oddaje różnorodność funkcji, jakie od wieków skupiały się wzdłuż Garbar, jednej z najstarszych ulic wychodzących ze Starego Miasta. Neorenesansowa forma gmachu, z charakterystycznym dla architektury szkolnej połowy XIX wieku symetrycznym układem elewacji, pozostaje czytelna do dziś, mimo upływu ponad półtora wieku od powstania budynku. Zgodność rejestru zabytków i Wikidaty co do roku 1855 jako daty powstania gimnazjum potwierdza precyzję datowania tego, jednego z najstarszych obiektów szkolnych w tym zestawieniu poznańskich zabytków. Monumentalna forma gmachu, typowa dla architektury edukacyjnej połowy XIX wieku, miała podkreślać powagę i trwałość instytucji gimnazjalnej wobec uczniów i mieszkańców miasta.