sala gimnastyczna, Ignacego Prądzyńskiego 53

Sala gimnastyczna przy ulicy Ignacego Prądzyńskiego 53 powstała w 1913 roku, wzniesiona z cegły. Rejestr zabytków nie podaje stylu architektonicznego obiektu. Sala stanowi część rozbudowanego zespołu szkolnego, obejmującego również budynek szkolny I, budynek szkolny II oraz budynek szkolny III, wzniesione wcześniej. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 20 października 1984 roku pod numerem A259. Powstanie sali gimnastycznej w 1913 roku, już po ukończeniu głównych budynków dydaktycznych, wskazuje na stopniowe uzupełnianie infrastruktury szkolnej o zaplecze sportowe. Ceglana konstrukcja sali pozostaje spójna z pozostałymi obiektami zespołu, tworząc jednorodny architektonicznie kompleks oświatowy przy Prądzyńskiego. Placówka obsługiwała dzieci z tej części Poznania, gdzie na początku XX wieku intensywnie rozwijała się zabudowa mieszkalna wymagająca nowej infrastruktury edukacyjnej. Prosta, funkcjonalna forma sali, bez ozdobnej dekoracji elewacji, była typowym rozwiązaniem stosowanym przy budowie zaplecza sportowego szkół powszechnych w tym okresie. Sala uzupełniła program funkcjonalny kompleksu, który wcześniej ograniczał się wyłącznie do budynków dydaktycznych.