aleja dojazdowa z drzewostanem liściastym

Aleja dojazdowa z drzewostanem liściastym pochodzi z drugiej połowy XIX wieku i została sklasyfikowana w rejestrze zabytków bez przypisania stylu architektonicznego, oznaczonego jako niedotyczący tego typu obiektu. Taki zapis wynika z charakteru alei jako założenia zieleni, a nie budowli, co odróżnia ją od większości wpisów w rejestrze dotyczących budynków czy ich elementów. Drzewostan liściasty, w odróżnieniu od nasadzeń iglastych, obejmuje gatunki zrzucające liście na zimę, typowe dla historycznych alei dojazdowych zakładanych przy dworach, pałacach czy większych posesjach w drugiej połowie XIX wieku jako element kompozycji krajobrazowej prowadzącej do głównego założenia. Do rejestru zabytków aleję wpisano 4 lutego 2013 roku pod numerem 883/Wlkp/A. Dostępne dane nie wskazują dokładnej lokalizacji ani długości alei, ograniczając się do określenia jej funkcji jako alei oraz datowania nasadzeń. Wpis tego rodzaju obiektu do rejestru zabytków podkreśla, że ochronie konserwatorskiej w Polsce podlegają nie tylko budowle, lecz również historyczne układy zieleni, traktowane jako świadectwo dawnej kompozycji przestrzennej danego założenia. Drzewostan liściasty wymaga przy tym innego rodzaju pielęgnacji konserwatorskiej niż nasadzenia iglaste, co uwzględniają zwykle plany ochrony tego typu obiektów. Aleje dojazdowe pełniły dodatkowo funkcję komunikacyjną i reprezentacyjną zarazem, prowadząc odwiedzających od drogi publicznej wprost do głównego założenia, któremu towarzyszyły.