park, Łopianowa 24

Park przy ulicy Łopianowa 24 w Poznaniu założono w połowie XIX wieku, znacznie później niż sąsiadujący z nim dwór, w stylu krajobrazowym, charakterystycznym dla ówczesnej mody na swobodne, naturalistyczne kompozycje zieleni. Do rejestru zabytków park wpisano decyzją z 6 lipca 1983 roku, tą samą, którą objęto ochroną sąsiadujący z nim budynek dworski, otrzymując wspólny numer 1912/A. Ochrona konserwatorska dotyczy w tym przypadku historycznego układu przestrzennego założenia parkowego, czyli rozplanowania alej, polan i nasadzeń, ukształtowanego w połowie XIX wieku wokół istniejącego już wcześniej dworu. Bezpośrednio z parkiem związany jest dwór z XVIII wieku, wpisany do rejestru pod tym samym numerem, lecz jako odrębna pozycja ewidencyjna dotycząca samego budynku. Krajobrazowy charakter założenia oznacza, że kompozycja zieleni nie opiera się na regularnych, geometrycznych układach, lecz na swobodnym rozplanowaniu naśladującym naturalny krajobraz, z alejami prowadzonymi wzdłuż linii wyznaczonych przez ukształtowanie terenu i istniejący drzewostan. Wszelkie prace w obrębie parku, w tym wycinka drzew, nowe nasadzenia czy zmiana przebiegu alej, wymagają uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków, podobnie jak prace prowadzone przy sąsiadującym z nim budynku dworskim.