park dworski, leśny

Park dworski, określany w dokumentacji konserwatorskiej również jako park leśny, wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem 1763/A. Jego założenie datuje się na drugą ćwierć XIX wieku, natomiast rubryka stylu w karcie ewidencyjnej oznaczona została jako nie dotyczy, co w przypadku założeń zieleni komponowanej oznacza, że nie przypisano mu jednoznacznej klasyfikacji stylistycznej znanej z architektury ogrodowej, lecz potraktowano go jako całość krajobrazową. Park nie posiada w rejestrze przypisanego adresu, co jest częste w przypadku rozległych założeń zieleni, obejmujących teren większy niż pojedyncza działka budowlana. Do rejestru zabytków wpisano go decyzją z 16 maja 1977 roku. Ochrona konserwatorska dotyczy w tym przypadku przede wszystkim historycznego układu przestrzennego założenia parkowego, czyli rozplanowania alej, polan i nasadzeń, powstałego w okresie funkcjonowania przyległego założenia dworskiego. Określenie park leśny wskazuje na przenikanie się kompozycji parkowej z naturalnym drzewostanem leśnym, co jest charakterystyczne dla założeń z pierwszej połowy XIX wieku, łączących elementy krajobrazowej sztuki ogrodowej z otaczającym je lasem. Wszelkie prace związane z wycinką drzew, nowymi nasadzeniami czy zmianą przebiegu alej w obrębie parku wymagają zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków, niezależnie od tego, czy dotyczą jego części ogrodowej, czy leśnej.