park krajobrazowy

Park krajobrazowy wpisany do rejestru zabytków pod numerem 2147/A założono w połowie XVIII wieku. Karta ewidencyjna określa jego styl jako krajobrazowy, co odpowiada kompozycji opartej na swobodnym, naturalistycznym rozplanowaniu zieleni, w przeciwieństwie do regularnych, geometrycznych założeń ogrodowych typowych dla wcześniejszych dekad XVIII stulecia. W dokumentacji nie podano adresu parku, co jest częste w przypadku rozległych założeń zieleni obejmujących teren większy niż pojedyncza działka. Do rejestru zabytków park wpisano decyzją z 14 kwietnia 1988 roku. Ochrona konserwatorska dotyczy przede wszystkim historycznego układu przestrzennego założenia, czyli rozplanowania alej spacerowych, polan widokowych oraz starodrzewu, ukształtowanego w połowie XVIII wieku i zachowanego w kolejnych dziesięcioleciach. Datowanie na połowę XVIII wieku czyni ten park jednym ze starszych założeń krajobrazowych w poznańskim rejestrze zabytków, powstałym jeszcze przed upowszechnieniem się tego stylu w większości parków środkowoeuropejskich, co nastąpiło dopiero w kolejnych dekadach tego stulecia. Wszelkie prace prowadzone w obrębie parku, w tym wycinka drzew, nowe nasadzenia czy zmiana przebiegu alej, wymagają uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków, niezależnie od tego, że obiekt nie ma przypisanego w rejestrze konkretnego adresu.