park przy kolegium jezuickim, ob. Park Chopina, Podgórna

Park przy dawnym kolegium jezuickim, znany obecnie jako Park Chopina, znajduje się przy ulicy Podgórnej w Poznaniu. Jego założenie datuje się na XVII wiek, prawdopodobnie bliskie jego schyłkowi, około 1700 roku. Dokumentacja konserwatorska nie precyzuje stylu założenia, określając go jako nieznany. Do rejestru zabytków park wpisano decyzją z 16 kwietnia 1966 roku, otrzymując numer 28. Ochrona konserwatorska obejmuje historyczny układ przestrzenny założenia, powstałego pierwotnie jako ogród towarzyszący kompleksowi kolegium jezuickiego, a więc ściśle związanego funkcjonalnie z zabudową szkolną i sakralną tego zakonu. Obecna nazwa, Park Chopina, nadana już po utracie pierwotnej funkcji przyklasztornej, wskazuje na kolejny etap w historii tego założenia zieleni, przekształconego z czasem w park o charakterze ogólnomiejskim. Przy ulicy Podgórnej, pod numerem 6, znajduje się kamienica, a pod numerem 12 kolejna, kamienica, wpisana do rejestru znacznie później. Datowanie parku na przełom XVII wieku czyni go jednym ze starszych założeń zieleni komponowanej w poznańskim rejestrze zabytków, powstałym jeszcze w okresie świetności kolegium jezuickiego, na długo przed kasatą zakonu i przekształceniami przestrzennymi kolejnych stuleci. Nadanie parkowi nazwy związanej z Fryderykiem Chopinem, funkcjonującej dziś równolegle z historycznym określeniem parku przykolegiackiego, świadczy o kolejnym etapie w dziejach tego założenia, w którym pierwotna funkcja ogrodu zakonnego ustąpiła miejsca roli ogólnodostępnego parku miejskiego. Wpis do rejestru zabytków z 1966 roku obejmuje historyczny układ przestrzenny parku, niezależnie od zmian jego nazwy i sposobu użytkowania na przestrzeni kolejnych stuleci.