park sanatoryjny, krajobrazowy, Sanatoryjna 6

Park sanatoryjny, określany w dokumentacji konserwatorskiej także jako park krajobrazowy, znajduje się przy ulicy Sanatoryjnej 6 w Poznaniu. Jego założenie datuje się na koniec XIX wieku, a styl w karcie ewidencyjnej opisano jako krajobrazowy, co odpowiada modzie parkową panującej w tamtym okresie, preferującej swobodne, naturalistyczne kompozycje zieleni w miejsce regularnych, geometrycznych układów wcześniejszych stuleci. Do rejestru zabytków park wpisano decyzją z 2 marca 1981 roku, otrzymując numer 1840/A. Ochrona konserwatorska dotyczy przede wszystkim historycznego układu przestrzennego założenia, obejmującego rozplanowanie alej spacerowych, polan widokowych oraz starodrzewu towarzyszącego funkcji sanatoryjnej, dla której park pierwotnie powstał. Sama nazwa, park sanatoryjny, wskazuje na jego pierwotne przeznaczenie jako terenu rekreacyjnego przy zakładzie leczniczym, gdzie kompozycja krajobrazowa miała pełnić funkcję terapeutyczną, sprzyjającą wypoczynkowi i rekonwalescencji. Adres przy ulicy Sanatoryjnej dodatkowo potwierdza ten pierwotny związek funkcjonalny założenia zieleni z pobliskim obiektem leczniczym. Wszelkie prace w obrębie parku, w tym wycinka drzew, nowe nasadzenia czy zmiana przebiegu alej, wymagają uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków, podobnie jak w przypadku innych historycznych założeń parkowych krajobrazowego typu wpisanych do rejestru zabytków.