fasada, Stary Rynek 90

Fasada przy Starym Rynku 90 stanowi element elewacji, którego dokładna data powstania nie jest znana, co nierzadko dotyczy fragmentów kamienic rynkowych o wielowiekowej, złożonej historii przebudów. Wzniesiono ją w konstrukcji ceglanej, a styl architektoniczny nie został jednoznacznie określony w dokumentacji rejestru zabytków. Podobnie jak w przypadku innych fasad przy Starym Rynku objętych ochroną w tym samym okresie, wpis dotyczy wyłącznie zewnętrznej elewacji budynku, nie zaś całej jego bryły ani wnętrz, co odzwierciedla praktykę konserwatorską koncentrującą się na zachowaniu historycznego wizerunku pierzei rynkowej przy jednoczesnym dopuszczeniu przebudów wewnętrznych. Stary Rynek, otoczony zwartym pierścieniem kamienic mieszczańskich, zachował dzięki takim wpisom swój charakterystyczny, historyczny wygląd, mimo licznych zniszczeń i odbudów, jakim ulegał na przestrzeni wieków, w tym po drugiej wojnie światowej. W pobliżu zachowały się między innymi kamienica pod numerem 27 oraz dawny odwach, dziś siedziba Muzeum Powstania Wielkopolskiego, pod numerem 3. Do rejestru zabytków fasadę wpisano 1 czerwca 1935 roku pod numerem K.K.I.11a/38/35, obejmując ochroną konserwatorską jej historyczny wygląd zewnętrzny. W pobliżu, pod numerem 1, wznosi się także poznański ratusz, najważniejszy budynek Starego Rynku, wokół którego skupiała się od wieków całość życia miejskiego dawnego Poznania.