kotłownia centralnego ogrzewania, nst. zderzakarnia, Robocza 4

Kotłownia centralnego ogrzewania, później zderzakarnia, przy ulicy Roboczej 4 w Poznaniu to ceglany budynek wzniesiony w latach 1908-1913. Pierwotnie pełnił funkcję kotłowni, zaopatrującej w ciepło zabudowę zespołu Królewskich Głównych Warsztatów Naprawy Taboru Kolejowego. W rejestrze zabytków nie przypisano mu określonego stylu architektonicznego. Do rejestru wpisano go 15 marca 2019 roku, pod numerem 1069/Wlkp/A, wspólnym dla całego kompleksu, obejmującego również wzniesiony w tym samym okresie główny magazyn materiałowy oraz odgotowalnię-kompresorownię. Podwójna nazwa obiektu, wskazana w rejestrze zabytków, odzwierciedla zmianę jego funkcji w trakcie użytkowania warsztatów kolejowych, choć dokumentacja nie precyzuje, kiedy dokładnie kotłownia zaczęła pełnić rolę zderzakarni. Ceglana konstrukcja budynku pozostaje jedyną cechą architektoniczną odnotowaną wprost w rejestrze zabytków. Nazwiska architekta odpowiedzialnego za projekt kotłowni rejestr zabytków nie podaje, podobnie jak w przypadku większości budynków produkcyjnych tego kompleksu. Pierwotna funkcja grzewcza obiektu, zaopatrującego w ciepło pozostałe budynki zespołu, odróżnia go funkcjonalnie od typowych hal produkcyjnych i magazynów wchodzących w skład tych samych warsztatów.