loża masońska, ob. Muzeum Etnograficzne, Grobla 25

Loża masońska, obecnie siedziba Muzeum Etnograficznego, przy ulicy Grobli 25 powstała na przełomie XVIII i XIX wieku, a dane Wikidata precyzują tę datę na rok 1817. Wzniesiono ją w konstrukcji ceglanej, a styl architektoniczny nie został jednoznacznie określony w dokumentacji rejestru zabytków. Pierwotne przeznaczenie budynku jako siedziby loży masońskiej odzwierciedla obecność w ówczesnym Poznaniu zorganizowanego ruchu wolnomularskiego, aktywnego w mieście w pierwszych dekadach XIX wieku, zanim działalność tego typu organizacji została ograniczona lub przeniesiona do dyskrecjonalnej formy. Po zakończeniu działalności loży budynek zmienił funkcję, stając się siedzibą Muzeum Etnograficznego, instytucji gromadzącej i prezentującej dziedzictwo kultury ludowej. Grobla, ulica położona w pobliżu dawnej infrastruktury wodno-gazowniczej miasta, sąsiaduje z takimi obiektami jak budynek administracyjny pod numerem 15 oraz stojący opodal pod numerem 10 dom. W bliskim sąsiedztwie zachowały się także dawne budynki wodociągów pod numerem 15. Do rejestru zabytków obiekt wpisano 22 października 1953 roku pod numerem Kl.IV-72/242/53, obejmując ochroną konserwatorską jego historyczną bryłę wraz z pamięcią o dawnej funkcji wolnomularskiej. Nieopodal, pod numerem 22, znajduje się także dom, co pokazuje, że Grobla, mimo silnie technicznego charakteru części swojej zabudowy, zachowała również skromniejsze budynki mieszkalne z tego samego okresu.