mur oporowy, Panny Marii

Mur oporowy przy ulicy Panny Marii w Poznaniu to ceglana budowla wzniesiona w latach 1829-1832. W rejestrze zabytków nie przypisano mu określonego stylu architektonicznego. Do rejestru wpisano go 24 czerwca 2017 roku, pod numerem 1024/Wlkp/A, wspólnym dla zespołu budynków Elektrowni Miejskiej Garbary. W tym samym okresie, w latach 1829-1832, powstała też sąsiednia Reduta Czecha, z którą mur oporowy dzieli zarówno datowanie, jak i numer rejestru. Pozostałe elementy zespołu, takie jak budynek maszynowni z nastawnią, powstały dopiero w okresie międzywojennym, około stu lat później niż sam mur. Mur oporowy i sąsiadująca z nim reduta są zatem najstarszymi elementami całego kompleksu przy Panny Marii, poprzedzającymi powstanie elektrowni miejskiej o blisko sto lat. Rejestr zabytków nie podaje nazwiska projektanta ani budowniczego tej ceglanej konstrukcji obronno-inżynieryjnej, ograniczając się do wskazania jej datowania i materiału. Funkcja muru, oporowa, sugeruje jego rolę w umacnianiu skarpy lub nasypu w otoczeniu dawnych umocnień, na długo przed powstaniem elektrowni miejskiej na tym samym terenie.