ogrodzenie

Ogrodzenie wpisane do rejestru zabytków pod numerem 696/Wlkp/A decyzją z 9 lipca 2008 roku powstało na początku XX wieku jako mur okalający zespół zabudowy związanej z tym samym wpisem rejestrowym. Wykonano je z cegły, podobnie jak większość towarzyszącej mu zabudowy z tego okresu. Objęcie muru ogrodzeniowego ochroną konserwatorską, obok samych budynków, świadczy o tym, że konserwator zabytków uznał całe historyczne założenie, wraz z jego granicami przestrzennymi, za spójną kompozycję architektoniczną wartą ochrony. Tego rodzaju wpisy są typowe dla większych zespołów zabudowy, gdzie ogrodzenie pełni nie tylko funkcję użytkową, wyznaczając granice posesji, lecz również estetyczną, spinając poszczególne budynki w jedną, spójną całość widokową. Ceglane ogrodzenia z początku XX wieku charakteryzowały się zwykle prostym, powtarzalnym rysunkiem słupków i przęseł, nawiązującym stylistycznie do murowanej architektury towarzyszących im budynków. Ochrona konserwatorska takiego elementu oznacza w praktyce, że jego rozbiórka, przebudowa czy nawet zmiana pierwotnego materiału wymaga formalnej zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków, tak samo jak w przypadku ingerencji w budynki główne zespołu.