ogrodzenie kolonii folwarcznej

Ogrodzenie kolonii folwarcznej powstało na początku XX wieku jako element wygradzający teren dawnego założenia dworsko-folwarcznego, do którego przynależy. Ceglaną konstrukcję wzniesiono bez jednoznacznie określonego stylu architektonicznego, pełniącą przede wszystkim funkcję użytkową, wyznaczającą granice poszczególnych części majątku.

Kolonia folwarczna, której element stanowi to ogrodzenie, obejmowała zarówno zabudowania mieszkalne dla pracowników, jak i budynki gospodarcze oraz część rezydencjonalną. Tego typu wygrodzenia, budowane równolegle z pozostałymi elementami założenia, porządkowały przestrzeń majątku i oddzielały poszczególne jego strefy funkcjonalne od siebie oraz od otoczenia. Zachowanie tak drobnych elementów infrastruktury towarzyszącej głównym budynkom pozwala dziś odtworzyć pierwotny układ przestrzenny całego założenia, wykraczający poza pojedyncze obiekty kubaturowe. Ogrodzenie kolonii folwarcznej objęto ochroną konserwatorską 5 grudnia 1992 roku jako element wpisu obejmującego cały zespół dworsko-folwarczny, w rejestrze zabytków pod numerem A393. Tego rodzaju ogrodzenia budowano zwykle równolegle z pozostałymi elementami zespołu, jako integralną część jednolitego planu zagospodarowania całego majątku, obejmującego zarówno część mieszkalną, jak i gospodarczą. Ich obecność w rejestrze zabytków, obok budynków, podkreśla wartość całego układu przestrzennego, a nie wyłącznie pojedynczych obiektów.