ogrodzenie z bramą i furtą

Ogrodzenie z bramą i furtą, wpisane do rejestru zabytków pod numerem 423/Wlkp/A, pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku. Wzniesiono je z cegły, przy czym dokumentacja konserwatorska nie precyzuje jego stylu architektonicznego, określając go jako nieznany. W karcie ewidencyjnej obiekt sklasyfikowano pod względem funkcji jako mur, czyli ogrodzenie, nie podając przy tym konkretnego adresu, co jest częste w przypadku elementów małej architektury towarzyszących większemu założeniu, takiemu jak przykościelny cmentarz czy dziedziniec. Do rejestru zabytków ogrodzenie wpisano decyzją z 16 października 2006 roku, tą samą, którą objęto ochroną znajdujący się pod tym samym numerem rejestru cmentarz rzymskokatolicki przy Rynku Śródeckim. Obecność bramy i furty w konstrukcji ogrodzenia wskazuje na przemyślany, reprezentacyjny charakter tego elementu, pełniącego funkcję nie tylko ochronną, ale i wjazdowo-wejściową do otoczonego nim terenu. Ochrona konserwatorska obejmuje całość muru wraz z bramą i furtą jako spójny element osiemnastowiecznego założenia. Datowanie na drugą połowę XVIII wieku czyni to ogrodzenie starszym niż wiele towarzyszących mu współcześnie obiektów, co wskazuje na jego pierwotne pochodzenie z okresu poprzedzającego rozbiory, zachowane mimo późniejszych przekształceń otaczającego je terenu.