pawilon wystawowy Betonhaus, Jana Matejki 22

Pawilon wystawowy Betonhaus przy ulicy Jana Matejki 22 w Poznaniu wzniesiono w 1911 roku jako obiekt o funkcji wystawienniczej. Nazwa budynku, dosłownie „dom betonowy”, wskazuje na materiał eksponowany jako główny temat prezentacji: mimo że ściany wymurowano z cegły, sam pawilon miał demonstrować możliwości nowoczesnego wówczas budownictwa betonowego, popularyzowanego na wystawach technicznych początku XX wieku. Styl architektoniczny obiektu nie został jednoznacznie określony w rejestrze zabytków, co nie umniejsza jego wartości jako świadectwa epoki eksperymentów konstrukcyjnych.

Ulica Jana Matejki należy do intensywnie zabudowanej części miasta z przełomu XIX i XX wieku, gdzie obok pawilonu stoi rząd kamienic mieszkalnych, między innymi pod numerami 50, 53 oraz 57. Sąsiedztwo to pokazuje, jak obiekty wystawiennicze wplatały się w gęstą tkankę mieszkaniową rozwijającego się Poznania. Betonhaus wpisano do rejestru zabytków 17 września 1991 roku pod numerem A320, chroniąc go jako rzadki przykład architektury pokazowej sprzed pierwszej wojny światowej. Wystawy budownictwa betonowego, organizowane w tym okresie w wielu miastach, miały przekonać inwestorów i architektów do nowego materiału, konkurującego wówczas z tradycyjną cegłą i żelbetem w budownictwie użyteczności publicznej.