oczyszczalnia wody chłodzącej, Panny Marii

Oczyszczalnia wody chłodzącej to żelbetonowy obiekt przy ulicy Panny Marii w Poznaniu, wzniesiony w 1952 roku w stylu modernistycznym. Pełniła funkcję pompowni, związanej z obiegiem wody chłodzącej na potrzeby dawnej elektrowni miejskiej. Jest najmłodszym spośród budynków wchodzących w skład zespołu budynków Elektrowni Miejskiej Garbary, do którego należy również sąsiadująca z nią pompownia wody surowej. Do rejestru zabytków oczyszczalnię wpisano 24 czerwca 2017 roku, pod tym samym numerem 1024/Wlkp/A co pozostałe elementy kompleksu, w tym budynek maszynowni z nastawnią. Żelbetonowa konstrukcja odróżnia ją materiałowo od wcześniejszych, ceglanych budynków elektrowni, wznoszonych jeszcze w okresie międzywojennym. Dokumentacja rejestrowa nie wskazuje nazwiska architekta ani projektanta tego obiektu. Powojenne datowanie oczyszczalni sprawia, że jest ona najpóźniejszym z odrębnie wymienionych elementów całego zespołu elektrowni, powstałym już po pozostałej, przedwojennej zabudowie kompleksu. Funkcja pompowni, powiązana z obiegiem wody chłodzącej, odróżnia ją od budynków stricte produkcyjnych zespołu, takich jak maszynownia czy kotłownia, odpowiedzialnych za samo wytwarzanie energii.