dzwonnica, Wzgórze św. Wojciecha 1
dzwonnica pod adresem Wzgórze św. Wojciecha 1 w Poznaniu to obiekt wpisany do rejestru zabytków w 1960.
ulica: ul. Wzgórze św. Wojciecha →
| Adres | Wzgórze św. Wojciecha 1 |
|---|---|
| Miejscowość | Poznań |
| Numer rejestru zabytków | A-177 z 1960-02-20 |
| Data wpisu do rejestru | 20.02.1960 |
| Datowanie | XVI w. |
| Funkcja obiektu | dzwonnica |
| Materiał | drewniane |
| Styl architektoniczny | nieznana |
| Gmina | Poznań |
| Powiat | Poznań |
| Województwo | wielkopolskie |
O zabytku
Dzwonnica przy Wzgórzu św. Wojciecha 1 to drewniana budowla wzniesiona w XVI wieku, stojąca w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła parafialnego pw. św. Wojciecha, któremu towarzyszy. Rejestr zabytków nie precyzuje stylu architektonicznego obiektu, określając jedynie jego funkcję jako dzwonnicę, czyli budowlę przeznaczoną do zawieszenia dzwonów kościelnych, zwykle wolnostojącą wobec bryły świątyni. Drewniana konstrukcja odróżnia dzwonnicę od murowanych, ceglanych budynków dominujących w tej części Poznania, co czyni ją rzadkim przykładem dawnego budownictwa drewnianego zachowanego na wzniesieniu przy kościele świętego Wojciecha. Do rejestru zabytków wpisano ją 20 lutego 1960 roku pod numerem A-177. Usytuowanie na Wzgórzu św. Wojciecha, jednym z charakterystycznych wzniesień lewobrzeżnego Poznania, nadaje dzwonnicy dodatkowe znaczenie krajobrazowe, widoczne z wielu punktów okolicznej zabudowy. Obiekt towarzyszy kościołowi od strony placu, tworząc z nim czytelny, historyczny zespół sakralny typowy dla dawnych założeń parafialnych. Skromna forma i wiekowy materiał sprawiają, że dzwonnica pozostaje świadectwem tradycyjnego rzemiosła ciesielskiego stosowanego przy budowlach sakralnych na przestrzeni wieków, mimo że dokładny rok jej wzniesienia w ramach XVI stulecia nie jest znany.
Źródło: rejestr zabytków NID.