kamienica, Franciszkańska 3

Kamienica przy ulicy Franciszkańskiej 3, pełniąca funkcję plebanii, powstała w XVIII wieku, co potwierdzają dane Wikidata wskazujące rok 1800 jako orientacyjną datę jej budowy, przypadającą na sam koniec tego stulecia. Wzniesiono ją w konstrukcji ceglanej, a styl architektoniczny elewacji nie został jednoznacznie określony w dokumentacji rejestru zabytków. Funkcja plebanii wiąże budynek bezpośrednio z sąsiadującym pod numerem 2 kościołem pod wezwaniem świętego Antoniego oraz stojącym przy nim klasztorem, tworząc razem kompleksowe założenie duszpasterskie typowe dla parafii franciszkańskich. Bliskość kościoła, klasztoru i plebanii w jednym miejscu odzwierciedla tradycyjny układ przestrzenny zespołów zakonnych, w których poszczególne budynki pełniły ściśle określone, wzajemnie uzupełniające się funkcje religijne i mieszkalne. Franciszkańska, ulica o wyraźnie sakralnym charakterze zabudowy, zachowała ten układ do dziś, mimo licznych przekształceń, jakim ulegała okolica na przestrzeni ostatnich stuleci. Do rejestru zabytków kamienicę wpisano 20 lutego 1960 roku pod numerem KL-III-20-344/60, obejmując ochroną konserwatorską jej XVIII-wieczną bryłę wraz z historyczną funkcją plebanii. Zachowanie plebanii w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła i klasztoru pozwala dziś odtworzyć pełny, historyczny układ przestrzenny założenia franciszkańskiego, które przez stulecia funkcjonowało jako spójna całość służąca zarówno wspólnocie zakonnej, jak i wiernym parafii.