kapliczka, Bydgoska 4b

Kapliczka przy ulicy Bydgoskiej 4b powstała w XVIII wieku jako niewielki obiekt sakralny towarzyszący większemu założeniu kościelno-klasztornemu w tej części miasta. Wzniesiono ją w konstrukcji ceglanej, a styl architektoniczny nie został jednoznacznie określony w dokumentacji rejestru zabytków, co odpowiada skromnej, kameralnej skali tego typu obiektów. Kapliczka sąsiaduje bezpośrednio z kościołem pod wezwaniem świętego Kazimierza, obecnie użytkowanym przez parafię polskokatolicką, stojącym pod tym samym numerem 4b, a także z dawnym klasztorem, przekształconym później na potrzeby Zakładu Dzieci Głuchych, pod numerem 4a. W bezpośrednim sąsiedztwie funkcjonowała również szkoła dla głuchoniemych pod tym samym adresem, co wskazuje na stopniową zmianę funkcji całego zespołu klasztornego z czysto religijnej na opiekuńczo-edukacyjną. Taki zespół obiektów sakralnych i towarzyszących im budynków opiekuńczych, skupionych wokół jednej kapliczki, ilustruje długą, wielowarstwową historię tego miejsca, sięgającą czasów przedrozbiorowych. Do rejestru zabytków kapliczkę wpisano 17 września 1965 roku pod numerem KL-III-Orz-1135/65, obejmując ochroną konserwatorską jej XVIII-wieczną bryłę. Niewielkie obiekty sakralne tego rodzaju, choć często pomijane w porównaniu z okazałymi kościołami, odgrywały istotną rolę w codziennym życiu religijnym mieszkańców najbliższej okolicy, stanowiąc miejsce modlitwy dostępne bez konieczności udawania się do głównej świątyni parafialnej.