katedra pw. św.św. Piotra i Pawła

Katedra pw. św.św. Piotra i Pawła, czyli Bazylika Archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła, należy do najstarszych polskich kościołów i jest najstarszą polską katedrą, położoną na Ostrowie Tumskim w Poznaniu. Jest miejscem pochówku pierwszych władców Polski oraz przypuszczalnym miejscem chrztu Mieszka I. Początki świątyni sięgają przełomu XII i XIII wieku, jednak obecna, gotycka bryła katedry powstała w XIV i XV wieku, po czym została częściowo odbudowana i regotyzowana po zniszczeniach II wojny światowej. Budynek wzniesiono z cegły. Do rejestru zabytków katedrę wpisano 14 lutego 1930 roku pod numerem A-148. Bazylika wchodzi w skład zabytków i atrakcji trasy turystycznej Traktu Królewsko-Cesarskiego, a od 2017 roku pełni funkcję wielkopostnego kościoła stacyjnego. Ochrona konserwatorska obejmuje całość bryły świątyni, będącej wynikiem wielowiekowych nawarstwień, od pierwotnej fazy budowy sprzed przełomu XII i XIII wieku, przez średniowieczną przebudowę gotycką, aż po powojenną rekonstrukcję przywracającą jej gotycki wygląd sprzed zniszczeń. Lokalizacja na Ostrowie Tumskim oraz funkcja miejsca pochówku pierwszych Piastów sprawiają, że katedra pozostaje jednym z najważniejszych punktów na mapie zabytków sakralnych Poznania. Numer A-148 w rejestrze zabytków, nadany 14 lutego 1930 roku, należy do najwcześniejszych wpisów wśród opisywanych tu poznańskich obiektów sakralnych.