klasztor ss. Sacre-Coeur de Dieu, ob. szpital kliniczny nr 4 im. Wiktora Degi, 28 Czerwca 1956 r. 135/147
klasztor ss. Sacre-Coeur de Dieu, ob. szpital kliniczny nr 4 im. Wiktora Degi to klasztor pod adresem 28 Czerwca 1956 r. 135/147 w Poznaniu, wpisany do rejestru zabytków w 1978.
ulica: ul. Czerwca 1956 r. 28 →
| Adres | 28 Czerwca 1956 r. 135/147 |
|---|---|
| Miejscowość | Poznań |
| Numer rejestru zabytków | 202A/M z 1978-11-07 |
| Data wpisu do rejestru | 07.11.1978 |
| Datowanie | 1870 - 1871 |
| Funkcja obiektu | klasztor |
| Materiał | ceglane |
| Styl architektoniczny | neogotycki |
| Gmina | Poznań |
| Powiat | Poznań |
| Województwo | wielkopolskie |
O zabytku
Klasztor sióstr Sacre-Coeur de Dieu, obecnie funkcjonujący jako szpital kliniczny numer 4 imienia Wiktora Degi, znajduje się pod adresem 28 Czerwca 1956 roku 135/147 w Poznaniu. Budynek wzniesiono w latach 1870-1871, murowany z cegły, w stylu neogotyckim. Zmiana funkcji z klasztornej na szpitalną, odzwierciedlona w samej nazwie obiektu, wskazuje na adaptację XIX-wiecznej zabudowy zakonnej do potrzeb współczesnej opieki medycznej, przy zachowaniu pierwotnej bryły i neogotyckiego charakteru elewacji. Do rejestru zabytków obiekt wpisano decyzją z 7 listopada 1978 roku, otrzymując numer 202A/M. Ochrona konserwatorska obejmuje bryłę budynku wraz z jego neogotyckim wystrojem architektonicznym, charakterystycznym dla drugiej połowy XIX wieku, kiedy to styl ten cieszył się szczególną popularnością w budownictwie sakralnym i zakonnym na ziemiach zaboru pruskiego. Nazwa obiektu, wskazująca zarówno na jego zakonne pochodzenie, jak i na współczesne przeznaczenie szpitalne oraz patrona placówki medycznej, Wiktora Degę, świadczy o wieloetapowej historii funkcjonalnej budynku, w którym pierwotne przeznaczenie religijne ustąpiło miejsca funkcji lecznictwa specjalistycznego, przy jednoczesnym zachowaniu historycznej substancji architektonicznej podlegającej ochronie konserwatorskiej. Data budowy, przypadająca na lata 1870-1871, sytuuje powstanie klasztoru w okresie, gdy neogotyk stanowił dominujący styl w budownictwie zakonnym i sakralnym na terenach ówczesnego zaboru pruskiego, co tłumaczy wybór tej właśnie formy architektonicznej dla nowo wznoszonego założenia klasztornego przy ulicy noszącej dziś nazwę 28 Czerwca 1956 roku.
Źródło: rejestr zabytków NID.

