Wtorek, 18 sierpnia 2026 r.
Dziś imieniny obchodzą: Bogusława, Bronisław, Bronisz, Helena, Ilona i Klara
Pogoda
15,3 °C · 1009 hPa
Ostrzeżenia meteo
Brak ostrzeżeń meteo
Jakość powietrza
Bardzo dobry
Utrudnienia w ruchu
63 aktywne zgłoszenia

kościół ewangelicki, ob. rzymskokatolicki parafialny pw. Ścięcia św. Jana Chrzciciela, Sióstr Misjonarek 8

kościół ewangelicki, ob. rzymskokatolicki parafialny pw. Ścięcia św. Jana Chrzciciela to kościół pod adresem Sióstr Misjonarek 8 w Poznaniu, wpisany do rejestru zabytków w 2007.

Brak zdjęcia
AdresSióstr Misjonarek 8
MiejscowośćPoznań
Numer rejestru zabytków558/Wlkp/A z 2007-11-19
Data wpisu do rejestru19.11.2007
Datowanie1908 - 1910
Funkcja obiektukościół
Materiałceglane
Styl architektonicznyneobarokowy
GminaPoznań
PowiatPoznań
Województwowielkopolskie

O zabytku

Kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pod wezwaniem Ścięcia świętego Jana Chrzciciela, wzniesiono przy ulicy Sióstr Misjonarek 8 w latach 1908 do 1910, w stylu neobarokowym. Ceglana świątynia powstała pierwotnie dla wspólnoty ewangelickiej, a po zmianach wyznaniowych związanych z historią regionu przejęta została przez parafię rzymskokatolicką, co jest losem wielu poznańskich kościołów wzniesionych jeszcze w okresie zaboru pruskiego. Do rejestru zabytków wpisano ją 19 listopada 2007 roku pod numerem 558/Wlkp/A, co oznacza objęcie świątyni pełną ochroną konserwatorską. W bezpośrednim sąsiedztwie, pod numerem 10, stoi dawny dwór, dziś pełniący funkcję plebanii, a pod numerem 5 znajduje się okazały pałac wraz z otaczającym go terenem dawnego folwarku. Skupienie w jednym miejscu świątyni, dworu zaadaptowanego na plebanię oraz pałacu z folwarkiem świadczy o tym, że okolica ulicy Sióstr Misjonarek rozwijała się wokół dawnego zespołu dworsko-folwarcznego, do którego z czasem dobudowano także obiekt sakralny służący miejscowej społeczności. Neobarokowa forma kościoła, z charakterystycznymi dla tego stylu kopułami i bogatym detalem architektonicznym, nawiązywała do wzorców siedemnastowiecznej architektury sakralnej, popularnych ponownie w budownictwie kościelnym przełomu XIX i XX wieku.

Źródło: rejestr zabytków NID.