kościół ewangelicki, ob. rzymskokatolicki pw. św. Anny, Jana Matejki 43

Kościół ewangelicki, dziś rzymskokatolicki pod wezwaniem świętej Anny, wzniesiono przy ulicy Jana Matejki 43 w latach 1904-1907. Ceglana świątynia otrzymała formy neogotyckie, powszechnie stosowane wówczas w architekturze sakralnej wspólnot ewangelickich w Poznaniu, dla których ostrołukowe, wieżowe bryły miały podkreślać ciągłość z tradycją średniowiecznego gotyku.

Zmiana przynależności wyznaniowej kościoła, z ewangelickiej na rzymskokatolicką, nastąpiła po odejściu ludności niemieckiej z Poznania i jest losem wspólnym wielu poznańskim świątyniom wzniesionym w okresie zaboru pruskiego. Ulica Jana Matejki, przy której stoi kościół, skupia gęstą zabudowę kamienic mieszkalnych: rejestr zabytków chroni tu kolejno kamienicę pod numerem 50, kamienicę pod numerem 51, kamienicę pod numerem 52 oraz kamienicę pod numerem 53, tworzące razem z kościołem spójną, historyczną pierzeję.

Świątynię wpisano do rejestru zabytków 23 maja 1979 roku pod numerem A224/M. Sąsiedztwo kościoła z tak liczną grupą chronionych kamienic dobrze ilustruje, jak intensywnie ta część miasta zabudowywała się na przełomie XIX i XX wieku.