kościół ewangelicki pw. św. Mateusza, ob rzymskokatolicki parafialny pw. Marii Królowej, Rynek Wildecki 2

Kościół ewangelicki pod wezwaniem świętego Mateusza, dziś rzymskokatolicki parafialny pod wezwaniem Marii Królowej, wzniesiono przy Rynku Wildeckim 2 w latach 1905-1907. Ceglana świątynia otrzymała formy neorenesansowe, odróżniające ją od bardziej rozpowszechnionych wśród poznańskich kościołów ewangelickich realizacji neogotyckich.

Lokalizacja przy Rynku Wildeckim, historycznym centrum dawnej gminy Wilda, włączonej do Poznania na początku XX wieku, podkreśla znaczenie, jakie nadawano nowej świątyni jako dominancie architektonicznej tej części miasta. Zmiana wezwania i przynależności wyznaniowej kościoła, z ewangelickiego świętego Mateusza na rzymskokatolickie wezwanie Marii Królowej, nastąpiła po odejściu ludności niemieckiej z Poznania po drugiej wojnie światowej, podobnie jak w przypadku wielu innych dawnych świątyń ewangelickich w mieście.

Kościół wpisano do rejestru zabytków 20 marca 1980 roku pod numerem A229/M. Rejestr nie wskazuje przy tym obiekcie żadnych sąsiednich budynków objętych wspólną ochroną, co czyni świątynię samodzielnym, choć ważnym punktem orientacyjnym na planie dawnej Wildy. Ceglana, neorenesansowa bryła świątyni, z wyraźnie zaznaczoną wieżą i symetrycznym układem elewacji, pozostaje dziś głównym punktem orientacyjnym w krajobrazie dawnego Rynku Wildeckiego.