kościół ewangelicki pw. Świętego Krzyża, Ogrodowa 6A

Kościół ewangelicki pw. Świętego Krzyża przy ulicy Ogrodowej 6A w Poznaniu wzniesiono w latach 1885-1886 jako świątynię wyznania ewangelickiego, powstałą w okresie intensywnej rozbudowy miasta pod zaborem pruskim. Budynek otrzymał formy neogotyckie, nawiązujące do średniowiecznej architektury sakralnej, jednego z najczęściej wybieranych stylów dla kościołów protestanckich wznoszonych w Poznaniu w drugiej połowie XIX wieku.

Świątynię wymurowano z cegły, pozostawionej w dużej mierze nieotynkowaną, zgodnie z zasadami architektury neogotyckiej, w której czerwona cegła licowa sama stanowiła element wystroju elewacji. Strzeliste proporcje i ostrołukowe elementy typowe dla tego stylu nawiązywały do gotyckich katedr i podkreślały sakralny charakter budowli, odróżniając ją zarazem od okolicznej zabudowy mieszkalnej i przemysłowej Ogrodowej.

Kościół wpisano do rejestru zabytków 21 listopada 2002 roku, pod numerem A-474. Wpis objął budynek jako samodzielny obiekt, bez towarzyszących mu elementów zespołu, co odróżnia go od wielu innych poznańskich świątyń chronionych razem z plebaniami czy ogrodzeniami. Data powstania, przypadająca na lata 1885-1886, oraz stosunkowo późny, bo dopiero dwudziestowieczny wpis do rejestru, pokazują, że ochroną konserwatorską obejmowano poznańskie kościoły wznoszone pod zaborem pruskim z pewnym opóźnieniem względem starszych, średniowiecznych świątyń miasta.