kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana, Kościelna 5

Kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa i świętego Floriana przy ulicy Kościelnej 5 w Poznaniu wzniesiono w latach 1897-1899 w stylu neoromańskim, z cegły. Wezwanie świątyni łączy kult Najświętszego Serca Pana Jezusa z kultem świętego Floriana, patrona strażaków, co jest rzadszym, podwójnym patronatem wśród poznańskich kościołów parafialnych.

Przy tej samej ulicy, pod numerem 3, stoi kamienica pełniąca dziś funkcję domu parafialnego oraz, w tym samym miejscu, Grota Matki Boskiej z Lourdes. Pod numerem 5A, tuż obok kościoła, znajduje się klasztor Zgromadzenia Sióstr Elżbietanek wraz z kaplicą. Dalej przy Kościelnej, pod numerem 43, stoi odrębnie wpisany dom.

Kościół wpisano do rejestru zabytków 29 czerwca 1977 roku, pod numerem A/M198. Wraz z sąsiednim domem parafialnym, grotą i klasztorem elżbietanek tworzy on zwarty zespół obiektów sakralnych skupionych wokół jednej, niewielkiej ulicy. Neoromański styl świątyni, podobnie jak w wielu innych poznańskich kościołach z tego okresu, nawiązywał do architektury wczesnochrześcijańskiej i wczesnośredniowiecznej, co odróżniało go od równie popularnego wówczas neogotyku.