kościół parafialny pw. Najświętszego Zbawiciela, Aleksandra Fredry 11B

Kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela przy ulicy Aleksandra Fredry 11B wzniesiono w latach 1866-1869 w stylu neogotyckim. Ceglana bryła świątyni, z charakterystycznymi dla neogotyku ostrołukowymi otworami i wysmukłą, wertykalną kompozycją, odpowiada tendencjom architektonicznym rozpowszechnionym w budownictwie sakralnym drugiej połowy XIX wieku, nawiązującym formalnie do średniowiecznych wzorców gotyckich, popularnym wówczas w budownictwie kościelnym na terenie zaboru pruskiego. Kościół pełni funkcję parafialną, obsługując od momentu powstania lokalną wspólnotę wiernych tej części Poznania, zamieszkującej gęsto zabudowane, śródmiejskie kwartały wokół alei Marcinkowskiego. Obiekt wpisano do rejestru zabytków pod numerem A252 decyzją z 20 października 1984 roku, obejmującą ochroną prawną zarówno samą świątynię, jak i przynależną do niej plebanię pod numerem 11, wzniesioną kilkanaście lat później w tej samej stylistyce. Kościół usytuowany jest w reprezentacyjnej części miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie licznych innych obiektów zabytkowych, w tym dawnego Banku Listów Zastawnych pod numerem 8a oraz Teatru Wielkiego pod numerem 9. W pobliżu przebiega także zabytkowy Most Teatralny. Taka koncentracja obiektów sakralnych, kulturalnych i finansowych w bezpośrednim sąsiedztwie świadczy o wielofunkcyjnym, reprezentacyjnym charakterze tej części Poznania ukształtowanym w drugiej połowie XIX wieku.