kościół parafialny pw. św. Rocha, św. Rocha 10A

Kościół parafialny pw. św. Rocha przy ulicy św. Rocha 10A wzniesiono w 1938 roku z cegły. Rejestr zabytków nie podaje stylu architektonicznego świątyni. Do rejestru zabytków kościół wpisano 27 lutego 1985 roku pod numerem A276. Budowa świątyni tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej wpisuje się w okres rozbudowy sieci parafialnej Poznania w drugiej połowie lat trzydziestych XX wieku, gdy miasto systematycznie powiększało liczbę kościołów dla rosnącej populacji peryferyjnych dzielnic. Ceglana konstrukcja obiektu odpowiada standardom budownictwa sakralnego okresu międzywojennego, łączącego tradycyjne formy architektury kościelnej z ograniczeniami finansowymi ówczesnych inwestycji parafialnych. Ulica, przy której stoi świątynia, nosi imię tego samego patrona co kościół, co jest częstym rozwiązaniem w przypadku obiektów sakralnych wznoszonych jako centralny punkt nowo tworzonej parafii. Powstanie kościoła w 1938 roku, rok przed wybuchem wojny, czyni go jednym z ostatnich większych obiektów sakralnych wzniesionych w Poznaniu w okresie międzywojennym. Rejestr zabytków nie zawiera dodatkowych informacji o wystroju wnętrza świątyni, ograniczając się do podstawowych danych o materiale, dacie powstania i lokalizacji obiektu. Krótki czas realizacji inwestycji, zamkniętej w jednym roku, wskazuje na sprawną organizację prac budowlanych prowadzonych przez parafię.