kościół parafialny pw. Zmartwychwstania Pańskiego, Dąbrówki 4

Kościół parafialny pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego przy ulicy Dąbrówki 4 to ceglana świątynia w stylu neoklasycystycznym, wzniesiona w 1923 roku. Do rejestru zabytków wpisano go 21 lutego 1992 roku pod numerem A298, znacznie później niż wiele innych poznańskich kościołów rejestrowanych już w latach osiemdziesiątych. Neoklasycyzm, styl nawiązujący do form architektury klasycznej, symetrii i spokojnej, uporządkowanej bryły, był w okresie międzywojennym jednym z kierunków wybieranych przy wznoszeniu nowych świątyń w rozwijających się dzielnicach Poznania. Wezwanie Zmartwychwstania Pańskiego, jedno z centralnych wydarzeń w tradycji chrześcijańskiej, nadaje kościołowi charakter parafialny, obejmujący opieką duszpasterską wiernych zamieszkujących okolice ulicy Dąbrówki. Rok budowy, 1923, umieszcza powstanie świątyni w pierwszych latach po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, gdy w Poznaniu realizowano szereg nowych inwestycji sakralnych odpowiadających na potrzeby rosnącej liczby wiernych w mieście. Wpis do rejestru zabytków, dokonany dopiero w 1992 roku, niemal siedemdziesiąt lat po wzniesieniu świątyni, pod numerem A298, objął kościół ochroną konserwatorską znacznie później niż wiele obiektów sakralnych rejestrowanych w Poznaniu w latach osiemdziesiątych.