kościół pw. Przemienienia Pańskiego

Kościół pw. Przemienienia Pańskiego wzniesiono na początku XVII wieku z cegły. Rejestr zabytków nie podaje adresu ani stylu architektonicznego budowli. Do rejestru zabytków świątynię wpisano 26 lutego 1931 roku pod numerem A-157. Wezwanie Przemienienia Pańskiego nawiązuje do biblijnej sceny przemienienia Chrystusa na górze Tabor i należy do rzadziej spotykanych w Poznaniu tytułów kościelnych. Siedemnastowieczna metryka kościoła sytuuje go pośród budowli sakralnych wzniesionych w pierwszych dekadach tego stulecia. Brak w rejestrze informacji o adresie utrudnia dziś jednoznaczne umiejscowienie obiektu w topografii miasta, co odróżnia go od większości innych poznańskich kościołów objętych ochroną konserwatorską w tym samym okresie międzywojennym, dla których adres został odnotowany. Materiał budowlany, cegła, pozostaje jednym z niewielu elementów opisu tego obiektu zachowanych w karcie rejestru zabytków, obok samej daty powstania i wpisu. Funkcja kościoła, wskazana wprost w nazwie obiektu, pozostaje jedyną odnotowaną w dokumentacji rejestrowej formą jego użytkowania od momentu powstania w XVII wieku aż po wpis do rejestru w 1931 roku. Numer A-157 sytuuje ten wpis w tej samej, obszernej serii rejestrowej z lutego 1931 roku, obejmującej też inne opisywane tu poznańskie kościoły.